IMBESTIGADOR ng BAYAN Newsweekly Online

Walang Takot Magbunyag ng Katotohanan


view:  full / summary

EDITORIAL -12/7/2009

Posted by imbestigadorngbayan on January 25, 2010 at 10:20 AM Comments comments (0)

 Going against the Maguindanao Killers


In response to the worldwide outcry and condemnation of the Ampatuan Massacre in Maguindanao where 57 people that includes 30 journalists were brutally murdered, President Arroyo finally  took the cudgels by declaring a state of martial law in the province to insure that the perpetrators of the heinous crime could be brought to the bar ofjustice.

At the outline, it may look so good for a big number of people who craves for the heads of the Ampatuans to roll over to avenge the meaningless deaths of many innocent and unarmed civilians in the name of political dynasty and warlordism.

But look again, some silent observers have been too cautious to praise the recent move of the President for some valid reasons. For one, remember that the Ampatuans were the closest ally of the Chief Executive in that part of Mindanao. They were responsible allies, who did everything to secure precious votes in the last election in favor of the presidential bets.

And perhaps, if the powerful Ampatuan family could get out of this mess by a hidden hand from Malacañang, it would be unwise not to think that the deep-seated loyalty of the Ampatuans to PGMA would do “great” things in favor of the Palace raiders come 2010 Elections. And Mrs. Arroyo is not that stupid not to know about it. As a faithful ally, she might find away to help the Ampatuans get out of the mess or lessen the burden of the price to be paid if in the end they are finally found guilty.

By this measure, all sectors concerned should maintain vigilance in these trying times, if we really want justice to prevail and the assailants as well as the masterminds in this gruesome manslaughter to suffer thecorresponding penalties for their crime. Let us also be on guard so that the sharp edge of martial rule could not be used as a tool to prolong the stay in power of the Arroyos.

On the other hand, let us observe thoughtfully how our President defends her people against lawless elements in our society regardless of any affiliation whatsoever. Let us give her the benefit of the doubt so that she would rise up a little after her numerous falls from the expectation of the people in other dimensions of her administration.


Health and Lifestyles

Posted by imbestigadorngbayan on December 24, 2009 at 12:08 AM Comments comments (0)

Health and Lifestyles with Vicky

By Vicky Bjarnason


Finally, I found the way in which I can share and contribute to my kababayan myexperiences with different races and cultures. The people and places I have enjoyed, lessons I have learned and the fun I had, all the while having the pleasure of seeing my family grow and prosper.  I would also like to be able to share with my readers  the goals I set before me, how I was able to get the things I wanted, where I wanted to be and how I got there and who I wanted to be when I arrived.


This is my first post and I hope I can reach out and touch my readers,especially our youth today!


Since I arrived back to PhilippinesI have noticed the amount of single mothers in our community compared to when Ileft 20 years ago.  Hard to believe it’s been so long!

What has happened to our young people? Where are our family values and how have they  changed?


My sons and I were out for an evening stroll on our waterfront last night whenThor, my eldest (12), asked me a question I still find difficult to answer. Notbecause I don't want to, but because I'm not certain I have the correct answer.


Mom,"Bakit andaming buntis na batang babae?"At bakit sila naninigarilyo na, eh ang bata-bata pa nila?"


As children often do, my son had unknowingly brought up one of the most pressing problems facing our young adults today. I stopped for a while and I thought and found I couldn't answer him without giving it some serious thought. I wanted to be careful in giving my answer.


So many young ladies about to embark on their journey through life, like newlyhatched salmon leaving their streams for their ocean's journey, only to be reeled back in and given a  harsh and uncompromising push into adulthood without being able to experience all the joys a young life presents and allthat it promises.


So I said to my son, "Maybe they lack guidance and love from their families... influence from people or friends they hang around with. The environment they inhabit is perhaps the largest contributing factor in this situation". I looked at my son and the quizzical expression on his face told me I had lost him. But I was now hooked. Why indeed?

It's so sad to think that they didn't likely  know that they would miss so many  things in life where they can have lots of fun. Like school and finishing a course or profession where they can get a job and earn lots of money andenjoy  being young, single and free. The pregnant girls get to skip the carefree years and jump straight into motherhood and all that it entails.


Where are the responsible fathers? A rhetorical question if ever there was one. Don't you think? What do they do when they find out their girl is pregnant? I wonder what percentage of boys/men will face their responsibilities as a man should?


I need to hear your thoughts and feelings ladies!


I discouraged any more talk on the subject and we continued our pleasant evening walk. But I couldn't get the thought out of my mind that the problems the poor girls nowfaced was our fault, not theirs. And it's a self perpetuating dilemma. We have failed them and now they must pay the price. It's so unfair. I felt like I  could burst  into tears, weighed down by the guilt of our transgressions. And the burdens they have inherited through lack of family unity, care, love and proper guidance from the  people they depend on the most, living with and/or the people that are bringing them up.


I wish and pray that the majority of our new generation can make their own mindset on planning and having  dreams and hopes for  good achievements and enjoy their youthful life fully for the betterment of their future and family. Just think positively all the time in every thing you want to achieve whatever it may be as long as you are reaching for what you know is right for you. Always pray and put your trust and belief to God.  He will never leave you alone and will give the best for you. Never put any doubt or negative thoughts when you pray and ask our Lord.  This is a true and effective way of achieving your goals. Be truthful to yourself and those around you. Success will follow you.


For those moms to be, here are some tips for you during pregnancy:


1. Have your check-up regularly with your Oby-gyne doctor especially on yourfirst semester of pregnancy which is the first three months. Ultra-sound is amust in this day and age.


2. Eat healthy food, lots of vegetable and fruits.

3. Don't eat too much meat and salty and fried food, you can exchange meatprotein in eating legumes, beans or fish meat.


4.Drink plenty of fluid such us milk, water and fresh squeezed fruit or juice.

5.Listen to music or sing and keep yourself with happy feeling most of the time.  Baby can hear the sound from outside.

6.Try to control anger or emotion with your partner or people around you that will give you depression without any reason.  Pregnant women gets the hormonal changes during and after delivery.  I advise the partner should stay and understand the women/wives and we ladies should be aware as well of the changes. Don't let yourself get hook in to that self pitying emotion. Always talk and tell your partner about what you feel.


7. Don't smoke cigarettes or worse.


8. No Alcohol.


9. Do exercise such as walking with a friend or partner or your dog or ...who cares, just get out and get some fresh air.


10. Stay away from coffee and too strong tea. Soft drinks are all high in caffeine and loaded with sugar. Treat them as you would the plague.



Your comments, suggestions, criticisms, ideas etc. etc. are very welcome.


Visit our website at and/or our social network at




Kapitan Penchie Consigo Huwaran sa Panunungkulan

Posted by imbestigadorngbayan on December 23, 2009 at 11:53 PM Comments comments (0)

Kapitan Penchie Consigo Huwaran sa Panunungkulan

Ni Junn Young

“Ang Kabataan ang Pag-asa ng Bayan.” Ito ang mga pangungusap ng ating dakilang bayaning si Gat Jose Rizal ukol sa mga Pilipino na siyang magbibigay ng pagsulong at pag-unlad ng bansa. Marahil ay maaari nating ibilang sa mga kabataang iyon ang magaling na Kapitan ng Barangay 49-M Acacia na si Punong Barangay Penchie Consigo.

Si Kapitan Penchie Consigo ay bininyagang Percilito P. Consigo ng kanyang mga magulang na sina G. Jose T. Consigo at Ginang Yolando P. Consigo. Ipinanganak siya sa Lungsod ng Cavite noong ika-29 ng Nobyembre, 1972. Pangatlo sa apat na magkakapatid, si Penchie ay lumaking matalino at punung-puno ng pangarap hindi lamang sa kanyang sarili kundi sa pamayanang kanyang kinabibilangan.

Nag-aral si Penchie sa Ladislao Diwa Elementary School at ng sekondarya sa Cavite National High School. Sa high school pa lamang ay kinakitaan na si Penchie ng pagiging isang tunay na lider kaya naman nahalal siya bilang CNHS Batch 89’ President.

Makatapos ang high school ay nagpatuloy ng pag-aaral si Penchie sa Patts(Philippine Air Transport and Training Services). Sa kasalukuyan ay patuloy siyang nag-aaral at kumukuha ng kursong Bachelor of Science in Public Administration sa Pamantasan ng Lungsod ng Maynila (PLM).

Ang kanyang buhay ay lalo pang nagkaroon ng kulay ng makilala niya at maging kabiyak ng dibdib si Rosemarie, kung saan sila ay biniyayaan ng apat na supling. Ito ay sina Jerome Percival, Jane Rochelle, Justine at Jaemari.

Noong 2007, sa kanyang masidhing pagnanais na mapaglingkuran ang kanyang mga kabarangay, pinasok niya ang mundo ng pulitika at tumakbo siya bilang punong barangay at hindi naman siya nabigo sapagkat maluwag sa dibdib na iginawad sa kanya ng kanyang mga kabarangay ang kanilang tiwala na nagbunsod upang palarin siyang manalo sa ginanap na Barangay Elections.

Ilan sa mga naging proyekto ni Penchie sa kanilang barangay na patuloy na pinakikinabangan ng kanyang mga nasasakupan ay ang pagpapasemento ng Daang Crescini Extension papuntang tabing dagat. Ipinaayos ang mga drainage at ipinasemento rin niya ang maliliit na daanan na lagi ng inirereklamo ng mga residente rito na “maputik.”

Naging aktibo rin ang kanyang barangay sa kanyang pangunguna sa paglilinis ng tabing-dagat isang beses sa isang buwan. Gabi-gabi ay tinitiyak ni Kapitan Penchie na may nagrorondang tanod sa barangay  upang mapanatili ang kaayusan at kapayapaan sa nasasakupan ng kanyang barangay.

Sa Isports, lagi silang naglulunsad ng basketball at volleyball tournament, sa kanyang pagsisikap na mailayo sa masasamang bisyo ang mga kabataan sa kanyang nasasakupan. Ang mga nakatatanda naman ay tinutulungan ng kanyang Barangay na makakuha ng ID sa Pamahalaang Lungsod upang magkaroon ng pagkakataon na makatanggap ng biyayang discount sa mga gamot na binibili at sa iba pang serbsiyo.

Ukol naman sa pangkabuhayan ng kanyang mga kabarangay, pinangungunahan niya ang pag-aabiso sa kanyang mga kabarangay na walang hanap-buhay sa tuwina na may isinasagawang Job Fair ang Pamahalaang Lungsod. At dahilan naman sa maraming residente ng kanyang barangay ang umaasa ng ikabubuhay sa pangingisda isa siya sa nagtataguyod upang mapigil ang“illegal fishing” sa Manila Bay.

Hindi rito natatapos ang pangangarap ni Kapitan Penchie, bagkus nais rin niyang mapaglingkuran sa mga darating na panahon ang lahat ng kanyang mga kababayan sa Lungsod ng Cavite. Isang pangarap na inaasahan ng mga taong nakakakilala sa kanya na magbubunga ng mabuti para sa mgamamamayan ng Cavite.



Balik-Tanaw Sa Kasaysayan

Posted by imbestigadorngbayan on December 23, 2009 at 10:13 PM Comments comments (1)


Malungkot na Pasko ng mga Caviteño

Ni Junn Young


Mahigit isang taon pa lamang ng maging lungsod ang dating Munisipalidad ng Cavite nang pumutok ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Lumubha ang sitwasyon ng digmaan nang masangkot ang Bansang Amerika sa kaguluhan dahil sa ginawang pambobomba ng mga eroplanong pandigma ng Bansang Hapon sa base militar ng Amerika sa Pearl Harbor, Oahu, Hawaii  noong umaga ng Disyembre 7, 1941 na nagresulta sa pagkawasak at paglubog ng may 18 barko at 200 eroplanong pandigma. Humigit-kumulang sa 2,400 Amerikano ang nasawi, 1,300 ang nasugatan at may isang libo ang nawawala sa naganap na trahedya.


Noong Disyembre 10, 1941, binomba ng mga Hapones ang Sangley Point at Cavite Navy Yard (ngayon ay Fort San Felpe, Phil. Naval Base) sa Lungsod ng Cavite. Maraming militar at sibilyan ang nasawi kabilang na ang mga Caviteñong empleyado ng dalawang base militar ng Amerikano. Ang kasalukuyang punong lungsod ng Cavite noon ay si Justiniano S. Montano (1941-1944) nang maganap ang nasabing trahedya.


Ganap na inokupahan ng mga Hapones ang lungsod ng Cavite noong Enero 4, 1942 at ginamit din nila ang naiwang mga base militar ng Amerikano sa Sangley Point at Cavite Navy Yard para sa pagkukumpuni ng kanilang mga nasirang barko at pagbubuo ng maliliit na sasakyang pandagat. Mabilis din nilang isinaayos at pinalawak ang mga pasilidad ng dalawang base militar upang epektibo nila itong magamit sa larangan ng digmaan.


Kapapasok pa lamang ng Hukbong Hapones sa Lungsod ng Cavite nang masunog ang lugar ng sentro ng komersyo rito na malapit sa pamilihang-bayan. Ang sunog ay sinasabing nagmula sa isang hardware store sa kanto ng mga Daang Hermanos del Trabajo at Padre Burgos na pag-aari ng mga negosyanteng Intsik.


Labis na naghinala ang mga Hapones na sinadya ng mga Tsino ang pagsunog sa kanilang mga establisimento upang mapigilan ang mahahalagang kagamitan, mga materyales, at suplay ng pagkain na mapasakamay ng mga Hapones.



Maraming kasapi ng lokal na komunidad ng mga Tsino rito ang maingat na nagsilipat sa Maynila at sa mga karatig-bayan upang maiwasan ang pananakop ng mga sakang. Pero mayroong ilang pamilya ng mga ito ang nagpasyang manatili sa lungsod.


At dahilan nga sa naganap na sunog sa sentro ng komersyo ng lungsod, hinuli at iginapos ng kawad ng koryente ng mga sundalong marinong Hapones ang lahat ng mga Tsinong nasa loob ng siyudad ng Cavite patungo sa kanilang punong himpilan na nakabase sa Sangley Point.


Ang kaawa-awang mga Tsino ay ginulpi at pinahirapan upang mapaamin kung sino ang utak ng panununog subalit wala ni isa mang nagtapat sa kanila. Bago magbukang-liwayway kinabukasan, ang nasabing mga Tsino ay sama-samang dinala sa isang lugar malapit sa mga irasan ng Look ng Bacoor.


Matapos na mabigyan ng mga pala at paghukayin ng kanilang magiging libingan, sila ay sabay-sabay na pinatay sa pamamagitan ng pagsaksak ng bayoneta na nakakabit sa dulo ng mga baril ng mga Hapones.


Maraming residente ng Lungsod ng Cavite ang lumikas patungo sa ibang lugar dahilan sa dinaranas nilang kahirapan at kaapihan sa kamay ng mga Hapones. Subalit marami rin sa mga tagarito ang lihim na sumapi sa mga gerilya upang labanan ang pananakop ng mga ito.


Pangunahinsa mga residenteng ito ng lungsod sina:


FELIZ SKIEVASKI – isang radio engineer at commanding officer ng Kilusang Gerilya sa Timog-Katagalugan na nasa ilalim ng grupong Peralta.

DOMINADOR ESPINOSA – disbursing supervisor ng Cavite Arsenal at intelligence officer ng mga Gerilyang Peralta

CELESTINO STA. ELENA – dating Presidente Municipal ng Cavite at siyang procurement officer ng Sector ABC ng Gerilyang Peralta.

EULOGIO FLORENDO – isang foreman ng Cavite Arsenal at siyang supply officer ng Kilusang Gerilya sa Timog-Katagalugan.

CARLOS BURCH – isang radio technician, na may kaalaman sa pagpapatakbo ng transmitter at receiver, siya angnagpapadala  ng mga mahalagang impormasyon sa lahat ng mga grupong gerilya sa buong Cavite.

DIOSDADO SAMONTE – kasalukuyang City Auditor noong panahon ng digmaan.

ROMULO LLAMADO – isang manunulat at anak ng dating konsehal ng Munisipalidad ng Cavite na si Francisco Llamado.

INAROC BERNAL – aktibong kasapi ng Marking’s Filipino-American Sabotage and Intelligence Unit of the United States Philippine Islands Force, isang lokal na puwersa ng mga gerilyang kumikilos sa lungsod ng Cavite.Nakasama niya sa grupong ito si Capt. Timoteo Encarnacion Sr. bilang intelligence officer. (Ama ni dating Mayor Tim Encarnacion Jr.)




Noong Setyembre 1944, binomba ng mga puwersang Amerikano ang repair facility ng Cavite Navy Yard. Sa pambobombang ito, malubhang pinsala ang tinamo ng nasabing base militar kasama na rito ang ilang mga pangunahing gusali.


Dahilan sa matinding bakbakan sa pagitan ng mga puwersang Amerikano at Hapones sa nagaganap na digmaan sa Asia-Pasipiko, lalong naghigpit ang mga Hapones. Maraming Caviteño na pinaghihinalaang kaanib sa kilusang gerilya ang dinarakip at pinarurusahan at ang karamihan sa kanila ay pinapatay.


Disyembre,1944.  Malamig na simoy ng hanging Disyembre ang nanunuot sa mga himaymay ng kalamnan ng mga Caviteño, tanda ng nalalapit na pagdiriwang ng pagsilang ng Dakilang Manunubos subalit sa halip na tuwa at kagalakan ang sumasapuso ng bawat isa, takot at galit ang nangingibabaw dahilan sa dinaranas na kalupitan sa kamay ng mga kaaway.



Bisperas ng Pasko ng 1944 hanggang kinaumagahan ng mismong Araw ng Kapaskuhan, sa pangunguna ng kinatatakutang ‘Kempetai’ ng “Tomashiro Blackjacks” ng Hukbong Sandatahan ng mga Hapones na nakabase sa Sangley Point, at sa tulong ng mga makapiling espiyang ‘Ganap,’ magkakasabay na hinuli at ginulantang sa kanilang mga higaan sina Celestino Sta. Elena, Diosdado Samonte, Romulo Llamado,Dominador Espinosa, Manuel Donado, Carlos Burch, Feliz Skievaski, FortunatoManipis, Gines Vidal, Leonard Von Glesh, Vergel Amador, Eulogio Florendo, JoseSantos, Inaroc Bernal at Pablo Catdivilla. Sila ang kinikilala ngayon bilangang mga “CO-PROSPERITY MARTYRS” ng Lungsod ng Cavite.


Kinaladkad sila ng mga sundalong Hapones sa mga kalsada patungo sa himpilan ng mga ito habang nakatali ang mga kamay sa kanilang likuran. Hindi man lamang sila nabigyan ng pagkakataon na makapagpaalam o makabati ng “Maligayang Pasko” sa kanilang mga mahal sa buhay.


Sa kalsada patungo sa garison ng mga Hapones sa isang lugar sa may Daang Cabuco,pinagsusuntok, pinagsisipa, pinagpapalo ng dos por dos at ng puluhan ng mga baril ang kaawa-awang mga Caviteñong ito habang ang simoy ng hangin ay nagbabadya ng Pagsilang ng Mesias.


Sa isang maliit at maputik na kulungan sila napadpad at ikinulong. Sa kulungang ito, marami pang kababayan ang kanilang natagpuan. May mga nakatali sa dingding, ang iba naman ay makikitang nakabitin sa kisame. Lahat sila ay sugatan at duguan, mga gutom at maysakit. Marami sa kanila ay dumaraing ng labis na sakit at hirap sa paghinga.


Sa bawat oras at araw,  ang mga martir naCaviteño ay dumaranas ng brutal at matinding kaparusahan mula sa kamay ng mga Kempetai. Nilulunod sila sa tubig, pinapaso ng sigarilyo sa mata, sa tenga, sa ilong at sa pribadong bahagi ng kanilang mga katawan. Hinihiwa-hiwa ang kanilang mga laman at pagkatapos ay inaasnan, at binubugbog ng husto.


Maliban kay Diosdado Samonte na napatay noong mismong Araw ng Kapaskuhan habang tumatakas, ang lahat ng mga martir na Caviteñong ito ay dinala sa Dalahikan, sa lugar ng Sunset Beach Resort (ngayon ay Luau Beach Resort) noong Enero 12,1945. Sa isang lugar dito ay pinaghukay sila ng kanilang mga libingan at pagkatapos ay binayoneta hanggang sa mamatay.




Sa wakas ay dumating ang pagkakataong malaon ding pinakahihintay ng mga taga-Lungsod ng Cavite. Pinalaya ng U.S. 11th Airborne Paratroopers ang lungsod ng Cavite noong Pebrero 11, 1945. Noong Marso 20, 1945, dumaong ang mga barko na kabilang sa Seven Fleet ng mga Amerikano sa Sangley Point at itinaboy ang nalalabi pang bahagi ng hukbong Hapones sa lugar.


Sa loob ng isang buwan, ang ACORN-45 ng U.S. Navy sa ilalim ng pamumuno ni Commander Donald W. Darby ay nagtatag sa Sangley Point ng isang Advance Base Maintenance Organization.  Mabilis silang gumawa ng isang paliparan ng eroplano sa lugar bilang paghahanda para sa gagawin nilang pag-atake sa Bansang Hapon. Ang nasabing ‘base maintenance organization’ ay opisyal na tinawag na Naval Air Base, Sangley Point noong Oktubre 4, 1945.


A Foreigner's Point of View

Posted by imbestigadorngbayan on December 23, 2009 at 10:05 PM Comments comments (0)

A Foreigner’s Point of View

By Peter SmithBjarnason


This column was conceived duringa talk I had one day with Mr. Junn Young, the Publisher and Editor-in-Chief ofImbestigador ng Bayan Newsweekly. The title pretty much sums it up so there'sreally no need for me to go on about what it’s about.


Maybe I see things differently tothose of you from here. Of course with the amount of balikbayans in the area,I'm not likely to see or feel things much different to any of them. I've hadthe opportunity to have lived in several countries during the past 30 years.From my home country of Canada to Central Africa in my early twenties to NewZealand, Bahrain, Brunei, Saudi Arabia, Thailand, Dubai, Jordan andAfghanistan. Couple more I'm sure. And my occupation as a pilot has taken me tomost other places. So it gives me the luxury of having vastly differentperspectives on how I see the world and the people in it. Not that it makes meany more knowledgeable. Not at all. Probably I’m just more confused thanothers.

Anyway, that is my story.


Public Transportation in the Philippines

Certainly among the best publictransport systems worldwide is the public transportation in the Philippines.As far as user-friendly goes, I rank it the best I've ever seen or used. 


I can walk out my gate, anytimeof night and day, and get a tricycle to take me to my next form of transport.That option is when I'm at my peak of laziness, or if I have stuff too heavy tocarry. Otherwise I walk a couple hundred meters to catch a jeepney. The fare isthe same if I travel 100 meters or 10 kms., I’m charged only P7.5 pesos and lessfor my children if they tag along.


So let us assume I'm off to visitfriends in Puerto Galera which I actually do occasionally. One of my aviation(Canadian also) colleagues lives there when not working, such as I do in Cavite City.I would take the jeepney to the Saulog or St Anthony bus terminal in San Antonio. There Iwould get on a bus for Baclaran, where I would transfer to another bus whichtakes me all the way to Batangas. It drops me right at the ferry terminal whereI jump on a small or medium sized ferry or large banca which drops me a stonesthrow from my friend Bob's home. By noon I'm on his porch cracking my firstbeer. The cost of getting there is less than 200 pesos. I don't recall theexact cost but it's  negligible considering the distance and the fact thatI am now on the Island of Mindoro.


Try to find that kind of serviceanywhere else in the world. Good luck. Actually, don't bother. I can assureyou, you won't find anything better. Of course, you will always have people whowill find something to complain about..."It’s too hot...” "It’s soslow...”"That man is looking at me funny...”"Why won't she look atme!!...” etc., etc., etc... I'm envisioning a middle aged German couple as Iwrite this... But I digress...


My point, should I ever getaround to making it, is what about the traffic problem in our own city? Cavite City.How can a country with such a wonderful public transport system, which willtake you from the very north of the country down to the south end of Mindanao with such ease and economy, seemingly appear totake no notice of the local traffic problems.


Please don't think I'm criticizingour own traffic police. I think they do a great job. Especially when youconsider what they face each day. I'll take the problems with flying throughthe Afghani mountains or landing at night in Basra, Iraq,anytime, over their daily task of maintaining the flow of traffic. Or the lackof flow.


Were I was ever to be asked, andI don't expect to ever be asked, what my solution or approach would be to helpease the traffic problems we encounter, would be to lay out what I feel wouldbe a good start to a possible fix.


Baby Buses only come as far as thecheckpoint. There they are turned around and cue to be filled for theiroutbound trip in our new 'terminal' just outside the checkpoint. This terminalI imagine, is very basic, but very efficient. It caters for both the baby buseswhich bring in and drop off passengers, then reload and despatch again. And forthe jeepneys which turn around in the same terminal both dropping off andpicking up passengers for their return to downtown Cavite. 'Terminal' is used rather looselyhere. Its just a turn around area, covered for passenger comfort.


The baby buses lose nothing.Rather, they gain. They charge the same fare from Noveleta, Bacoor, Rosario,wherever, as they do now but don't have to enter the city. So it’s a shortertrip for them and the same fare money at the end of the day. Or maybe more.


The jeepneys now enjoy theexclusivity of no baby bus competition. So their drivers are happy as can be. Thetricycle drivers too, will enjoy more passengers as there is now lessbus/jeepney traffic. The drivers in their private vehicles coming and goingenjoy less traffic on the roads and for the motorcyclists on their wheels,please drive safely, and wear your helmets on your heads, not on your elbows.With all of these realized the poor exhausted traffic cops may throw a partyand invite me as their guest of honor. Sure.


Well that’s my opinion for thisweek. I hope you enjoyed it. Please feel free to write in with your owncomments, suggestions, opinions, ideas or complaints, if you have any.



Booze Stop

Posted by imbestigadorngbayan on December 23, 2009 at 9:59 PM Comments comments (0)



By Vic Rufin



The spate of calamities, hardeconomic times and hopelessness in the face of government’s ineptitude toprovide basic social services to our people, makes us question if it is wise tostay here in the country and continue to be called as Filipinos.

As one of those who still see asilver lining in every gloom and difficulties of our people, the victories ofManny Pacquaio and more recently the triumph of Efren Peñaflorida in theinternational stage, justified my conviction that there is something or someonethat would eventually bring pride to our country and initiate the needed pushto make our country a preferred place not only for tourists or foreign retirees’haven, but for our countrymen overseas who have given up hope.

It is disheartening to note thatthe term Filipinos still carries a negative connotation in foreign lands. Thegovernment, despite of its efforts to varnish our image and erase the stigma ofbeing labeled as land of nanny’s or domestic helpers, have always been the lastone to extend recognition or appreciation for several Filipinos, who in theirown little ways, carried the flag and their nationality with utmost respect.More often than not, it is usually the foreigners who gives encouragement andsee the jewel beneath all of its roughness.

The likes of Manny and Efrenhave been toiling around the country for so many years, doing their part andpursuing their respective advocacies. However, they are left unnoticed becausepolitics and entertainment are still our cups of tea, seemingly the rationaleof our existence. It is only that we take cognizance of their efforts when wesee them on television being introduced as Filipinos. It is only then that wesee our country in a different light and realize the vast potentials within allof us left to be tapped.

Being heroic does notnecessitate taking cudgels for an international cause or be known globally fora job well-done. There are a lot of unsung heroes in our lives, in thiscountry, that brings out the best in our being Filipinos. If we would bepragmatic and positive in our views and we make an effort to help this countrymove forward, there is still a chance for us to enjoy being Filipinos and atthe same relish living in the Philippines.

Victor A. Rufin isa product of the country’s public educational system and has worked in variouscapacities both in government and public sector.

Bokal naniwala sa Bubuyog

Posted by imbestigadorngbayan on December 23, 2009 at 9:57 PM Comments comments (0)

Bokal naniwala sa Bubuyog

Ni Boy Pones


Isang magandang araw mga pare ko muli na namantayong nagkita-kita sa pamamagitan ng ating kolum na ito Imbestigador ng Bayan.  Isangmalaking karangalan para sa inyong lingkod na tayo ay pagkatiwalaan na mamunaang dapat punahin sa ating gobyerno kung ito man ay nagkamali.  Umpisahan natin punahin itong dating Mayor salalawigan ng Cavitena ngayon ay isa ng  Bokal. Mismo anginyong lingkod ang nakasaksi sa asal ng bokal na ito nang napasama tayo satropa upang makipamiyesta nitong nakaraang buwan kung saan mismo sa kanyangtahanan tayo napadpad.


Okey naman siyang makiharap sa tropa, alam nyo namanmga pare ko hindi tayo sana’y “mag-iikot”, minsan ko na siyang hinangaan sakanyang pakikisama sa mga local media sa Cavitenoong siya ay Mayor pa. Saludo rin ang inyong lingkod sa mamang ito sapagkatwala tayong nabalitaan noon na hindi maganda tungkol sa kanya.


Nang ang kasamahan natin ay nakatapos ng kumainnaupo tayo sa likurang mesa ni Bokal habang siya ay pa shot-shot ng alak. Unang napuna ng inyong lingkod na tila walang nakita o nagbubulag-bulagan lang siBokal na ang tropa natin ay nasa likuran lang niya o baka naman natatakotsiyang mahingian ng alak he!he!he! Alam naman natin mga pare ko, kapag ganitongmay okasyon siguradong may videoke para kung sakaling may gustong kumanta aymay magagamit. Alam rin natin ang mga media ay mahilig kumanta kaya may isatayong kasamahan na nagpakitang gilas upang umawit sa pagkakataong iyon na nakantiyawanng ating mga tropa na sinasabing “kulang lang sa alak.” Subalit laking gulat nginyong lingkod nang magsalita si Bokal at nagsabing “kung gusto mong uminom kumuha ka ng baso at dito ka umupo.” Nabiglatayo sa kanyang sinabi sapagkat tayo mismo ay hindi makapaniwala na sasabihin niyaiyon, na ikinapahiya ng ating kasama sa nangyari, at matanda pa mandin angpobre.


Sana naman Bokal kung mayroon man sa iyong“umaaligid-ligid na tila bubuyog na nagbubulong sa iyo kung ano man iyon” sanalang huwag mong lalahatin ang pagtingin mo sa local media dahil hindi lahat aykatulad ng sa pag-aakala mo. Nang dahil lamang sa isang bulong ay naniniwala kana? Hindi mo ba naisip na sa darating na eleksyon tatakbo kang muli bilangMayor sa lugar mo? Sayang ang adhikain mo na makatulong  sa mamamayan na nasasakupan mo.


Nakausap ko rin ang ka-tandem mo na Vice Mayormaganda rin ang kanyang plataporma para mai-angat ang bayan ninyo kaya sayangnaman Bokal kung ito ay mapurnada.


Alam ko rin iisa lang ang sinusunod mong kumpare naisa ring Mayor, kung ikaw ay nagagalit at gustuhin mong mambato ngsapatos…….hindi pa huli ang lahat ginigising lang kita…….








Good Citizenship

Posted by imbestigadorngbayan on December 23, 2009 at 9:50 PM Comments comments (0)


By Larry Crawford


Good governance is notenough.  Let us work on being goodcitizens. Let us translate  the  good citizenship  values  derived from  the  Preamble of the Constitution into concreteaction in order to build our nation.


In recent history we have engagedin two bloodless and peaceful revolutions. Yet nothing seems to have changed because we have just changed ourleaders and have not changed ourselves. We keep on blaming our political leaders for the mess we are in.  We keep on demanding good governance fromthem but have not demanded anything from ourselves. There seems to be a missingpiece in the puzzle. If we demand good governance from those in public office,there must be a counterpart from our end and this is good citizenship.  And how do we become good citizens?  By living according to good citizenshipvalues which we can derive from the Preamble of the Constitution – Faith inGod, Unity, Patriotism, Work, Respect for Life, Respect for Law and Government,Truth, Justice, Freedom, Love, Equality, Peace, Promotion of the Common Good,Concern for Family and Future Generations, Concern for the Environment andOrder.


These are our values as a people.These are values that will make us good citizens, if we live by them. They mustbe translated into concrete action in all aspects of our lives at alltimes.  If we do this, then all ouractions no matter how humble will build our nation in much the same way thatthe simple act of a humble mason of putting one stone on top of another buildsa cathedral.  And the realization thatall our actions based on these values, no matter how small, are building ournation, will give us that sense of nationhood that has heretofore eluded us.


There is nothing new in thesegood citizenship values.  We do not needto learn them. We know them. What is lacking is the will to live by them. Howthen shall we move from knowing them to living by them?  We just have to take a look at the mess weare in and we will realize that it is the absence of these values in the way welive that has brought it about: sinfulness, discord, greed and selfishness,indolence, violence and murder, anarchy, intrigue and mudslinging, oppression,exploitation, hatred, war, broken homes, environment degradation, violation ofhuman rights.  And then we should askourselves. Is this the world I want to live in? Shall I be part of the problem or part of the solution? We just have todecide. Yes, I want a better country. Yes, I will live by these values at alltimes, no matter what the cost, through thick and thin, come hell or highwater.  Because living by these values isthe only way to turn things around, to have a better world.  Sometimes, it will not be easy to live by thesevalues.  There will be a price topay.  But living with these values willalso have their own reward as all good works will bear good fruit, maybe not inthe short term, but in the long term.


If we are to build a betternation, it is not enough to press for good governance, we have to demand ofourselves, each one of us, young and old, rich or poor, Muslim, Christian orProtestant, good citizenship that is values bases and values-driven.


There is still hope for ourcountry. Let us forget the politicians. We can transform this country frombelow. If we cannot find heroes the amount of our leaders, let us find theamount of the ordinary people – those who will build our nation by the trulyheroic act of being good citizens day by day all the days of their lives.


As the saying states “God said,“Build a better world.” The man said, “How? The world is so messed up there’s nothing I can do!” But God said, “Justbuild a better you and influence OTHERS.”





In Harm's Way

Posted by imbestigadorngbayan on December 22, 2009 at 9:26 AM Comments comments (0)


Ni PO2 George B. Lapidario PNP


This column discusses the evil and sinister cause and effect of crime, and the effort of our society to prevent criminals from proliferating. This will also give information to the public regarding the mode of operation of some organized crime groups on how they victimize their prey. Through this, the readers will learn how to avoid these elements. I will also tackle here how an ordinary citizen could identify these people who are trying to trick unsuspecting target.


Magandang araw po sa ating mga mambabasa, bago po natin umpisahan ang diskusyon ay nais ko munang pasalamatan si G. Junn Young dahil sa kanyang tiwala sa inyong lingkod, na tayo ay muling naimbitahan at kinumbinsing magsulat sa re-issue ng kanyang pahayagang Imbestigador ng Bayan. Naisip ko rin po naman na bakit nga hindi, tutal ay dati na tayong sumusulat dito at serbisyo naman sa taong-bayan ang ating hanap. Hindi ba’t mas maganda na maging sa panulat aymakapagbibigay-tulong tayo sa ating mga mamamayan?


Ang kolum ko pong ito ay tatalakay sa mga modus operandi ng mga grupong namamayagpag sa panloloko ngayon ng ating mga kababayan dito sa Pilipinas kagaya ng Budol-Budol Gang, Dugo-Dugo Gang, Akyat-Bahay Gang, Salisi Gang at iba pang grupo ng may katulad na masamang gawain.


Ang tema po ng aking kolum ay napapanahon ngayon lalo na’t ilang araw na lamang ay Pasko na. Ito kasi ang panahon kung kailan ang mga masasamang loob na ito ay naglipana at halos kabi-kabila ang mga nabibiktima nito hindi lamang dito sa Cavite at Kamaynilaan kundi sa iba pang parte ng kapuluan.


Magingmapagmasid po tayo upang maiwasan natin ang maging biktima, dahilan sa hindilamang salapi at mahahalagang gamit ang maaaring kunin sa inyo ng mga ito kundiang kahihiyang idudulot nito at ang masahol pa, ang pagbubuwis ng buhay na samaraming pagkakataon ay napatunayan na.

Hindi po iilang kababayan natin ang pinatay ng masasamang loob na ito dahil sapanlalaban nang sila ay holdapin at pagnakawan. Hindi rin iilan ang nasugatan at nagtamo ng permanenteng kapansanan.

Ito po mga kababayan ang aking bagong misyon para sa inyo, na sa pamamagitan ng panulat ay maihayag at maipaabot ko sa inyo ang kahalagahan ng pagiging listo at handa kapag sumapit ang oras na kayo ay nais na biktimahin ng masasamang elementong ito.

Ang una ko pong tatalakayin sa inyo mga mahal kong mambabasa ay ang tungkol po sa mga holdaper at snatcher. Naririto po ang ilang tips kung paano maiiwasan ang mga ito:

1.      Iwasang magsuot ng mamahaling alahas sa matataong lugar. Maaari itong mag-imbita ng masasamang elemento at malamang na isa ka sa mabibiktima nila.

2.      Iwasang tumigil sa madidilim na lugar. Ang dilim ay maaaring gamitin ng mga elementong ito upang maitago nila ang masama nilang binabalak.

3.      Huwag magpakita ng pera sa publiko,sapagkat kapag nalaman ng mga elementong ito na may dala kang pera, malamang na ikaw ang kanilang maging biktima.

4.      Iwasang gamitin ang inyong cellphone sa mga siksikang lugar, sapagkat maari nilang agawin ito sa inyo.

5.      Iwasang makipag-usap sa taong hindi ninyo kakilala, maaaring ito ay nagkukunwari lamang at may masama na palang binabalak. At ang pinakamahalagang tip ko ay:

6.      Maging listo sa anumang nagaganap,pakiramdaman ang mga nasa paligid. Dahil walang manloloko kung walang magpapaloko, hindi po ba, mga giliw na mambabasa? Hanggang sa muli po.

Para sa inyong suhestyon, komento o sumbong, tumawag lamang sa CP #09064477338 at telepono # (046) 431-2292.



Posted by imbestigadorngbayan on December 22, 2009 at 9:13 AM Comments comments (0)

Bokal naniwala sa Bubuyog

Ni Boy Pones


Isang magandang araw mga pare ko muli na naman tayong nagkita-kita sa pamamagitan ng ating kolum na ito sa Imbestigador ng Bayan.  Isang malaking karangalan para sa inyong lingkod na tayo ay pagkatiwalaan na mamuna ng dapat punahin sa ating gobyerno kung ito man ay nagkamali.  Umpisahan natin punahin itong dating Mayor sa lalawigan ng Cavite na ngayon ay isa ng  Bokal. Mismo ang inyong lingkod ang nakasaksi sa asal ng bokal na ito nang napasama tayo sa tropa upang makipamiyesta nitong nakaraang buwan kung saan mismo sa kanyang tahanan tayo napadpad.

Okey naman siyang makiharap sa tropa, alam nyo naman mga pare ko hindi tayo sana’y “mag-iikot”,minsan ko na siyang hinangaan sa kanyang pakikisama sa mga local media sa Cavite noong siya ay Mayor pa. Saludo rin ang inyong lingkod sa mamang ito sapagkat wala tayong nabalitaan noon na hindi maganda tungkol sa kanya.

Nang ang kasamahan natin ay nakatapos ng kumain naupo tayo sa likurang mesa ni Bokal habang siya ay pa shot-shot ng alak. Una ng napuna ng inyong lingkod na tila walang nakita o nagbubulag-bulagan lang si Bokal na ang tropa natin ay nasa likuran lang niya o baka naman natatakot siyang mahingian ng alak he!he!he! Alam naman natin mga pare ko, kapag ganitong may okasyon siguradong may videoke para kung sakaling may gustong kumanta ay may magagamit. Alam rin natin ang mga media ay mahilig kumanta kaya may isa tayong kasamahan na nagpakitang gilas upang umawit sa pagkakataong iyon na nakantiyawan ng ating mga tropa na sinasabing“kulang lang sa alak.” Subalit laking gulat ng inyong lingkod nang magsalita siBokal at nagsabing “kung gusto mong uminom kumuha ka ng baso at dito ka umupo.” Nabigla tayo sa kanyang sinabisapagkat tayo mismo ay hindi makapaniwala na sasabihin niya iyon, na ikinapahiya ng ating kasama sa nangyari, at matanda pa mandin ang pobre.

Sana naman Bokal kung mayroon man sa iyong “umaaligid-ligid na tila bubuyog na nagbubulong sa iyo kung ano man iyon” sana lang huwag mong lalahatin ang pagtingin mo sa local media dahil hindi lahat ay katulad ng sa pag-aakala mo.Nang dahil lamang sa isang bulong ay naniniwala ka na? Hindi mo ba naisip na sa darating na eleksyon tatakbo kang muli bilang Mayor sa lugar mo? Sayang ang adhikain mo na makatulong  sa mamamayan na nasasakupan mo.

Nakausap ko rin ang ka-tandem mo na Vice Mayor maganda rin ang kanyang plataporma para mai-angat ang bayan ninyo kaya sayang naman Bokal kung ito ay mapurnada. Alam ko rin iisa lang ang sinusunod mong kumpare na isa ring Mayor, kung ikaw ay nagagalit at gustuhin mong mambato ng sapatos…….hindi pa huli ang lahat ginigising lang kita…….









Current Issue

Current Stories

Unsolved Killings sa Cavite City, Bakit di malutas ng Pulisya?

Coastal Bay City, inirereklamo ng mga Lot Owners (Ikalawang Bahagi)

Previous Issue

No available file yet

Digg News

Google+ Web Search